{.....} met de aarde ploft neder
naast meisjes met dromen
(of ook werkelijk gedachten)
die echt uit hadden kunnen komen
die daadwerkelijk op een touw boven de
wereld hadden kunnen balanceren zonder te
hoeven vallen zonder afvalbakken en de
straat en de mensen en de lompen {.....}

alleen met het raam. De regen draagt fijne strooidruppels, plakt blaadjes tegen de ruit. Strekt wind zich uit over een breedte van gedachten trekkend aan je haren leg je zaadjes tussen nog hoorbare tegels terwijl duizend huiden doordringen in de vezels van je porien

[.....] vandaag is de dag in mijn haar geslopen.
Net als de ochtend die vasthoudt tot het
lompe volk zich uiteenrafelt

alles lijkt

zo dichtbij
als ik
gebogen achter mijn laptop
de wolken in blauwe luchten tel
als via mijn luxaflex de zon haar stralen
dwars over en in
de okergele handgeblazen bokaal
de vensterbank over stuitert
deze zelfs totaal met vrolijk licht overspoelt
trekken gedachten
toch al
vermolmd
lijnen op beton
ontgaat mij
niets
tegelijk ook

ook
altijd
wat is

.w.a.s.

stad
reinigt, wit, licht, heldert, sprint
op de rand
spitst scherp een naald zonder zonlicht op stroeve plekken
is terug langzaam
traag

het helt
in een val naar voren

ik haal plekken uit momenten. Tegelijk ligt de betekenis in de woorden, de woorden in de betekenis; de klank, de materie; belangrijk uitgangspunt bij het schrijven van de teksten. plaats buiten haar context, baken af in een nieuw kader.